Grupa Oto:     Bolesławiec Brzeg Dzierzoniów Głogów Góra Śl. Jawor Jelenia Góra Kamienna Góra Kłodzko Legnica Lubań Lubin Lwówek Milicz Nowogrodziec Nysa Oława Oleśnica Paczków Polkowice
Środa Śl. Strzelin Świdnica Trzebnica Wałbrzych WielkaWyspa Wołów Wrocław Powiat Wrocławski Ząbkowice Śl. Zgorzelec Ziębice Złotoryja Nieruchomości Ogłoszenia Dobre Miejsca Dolny Śląsk

Bolesławiec
Z nurtem Bobru – Bukowina Bobrzańska

     autor:
Share on Facebook   Share on Google+   Tweet about this on Twitter   Share on LinkedIn  
Encyklopedyczne zapisy informują, że przepływająca przez nasze miasto rzeka Bóbr ma dwieście siedemdziesiąt dwa kilometry długości, zaś jej dorzecze obejmuje pięć tysięcy osiemset siedemdziesiąt sześć kilometrów kwadratowych powierzchni.
Z nurtem Bobru – Bukowina Bobrzańska

Z nurtem Bobru – Bukowina Bobrzańska
kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.Z nurtem Bobru – Bukowina Bobrzańska
kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.

Przed wiekami pewien piśmienny mnich (bo któż inny w tamtych czasach bywał skrybą ?), zwany Geografem Bawarskim podawał, iż tylko w środkowym fragmencie tego obszaru istniało blisko dwadzieścia osad, należących do plemienia Dziadoszan. Spis grodów, sporządzony przez owego anonimowego zakonnika dla Ludwika XII Niemieckiego, powstał w Ratyzbonie około roku 845. Po latach został odnaleziony w bibliotece Elektoratu Bawarii i opublikowany drukiem w roku 1772.

Jan Potocki, żyjący w latach 1761 – 1815 nietuzinkowy podróżnik i jeden z pierwszych badaczy polskich, poważnie zajmujących się archeologią, w 1796 roku dokonał przedruku spisu – i nazwał wydany materiał „Geografem Bawarskim”. Co ciekawe - nazwa ta przyjęła się i jest używana do dzisiaj, także w odniesieniu do osoby pierwotnego autora opracowania.

Słowianie osiedlali się na tych ziemiach od szóstego do ósmego wieku, zaś pod koniec dziesiątego stulecia obszar ten wszedł w skład państwa pierwszych Piastów. Kronikarz Thietmar z Merseburga pod rokiem 1000 wymienia osadę plemienia Dziadoszan zwaną Ilva bądź Ilua. Niektórzy widzą w nim dzisiejszą dzielnicę Szprotawy, inni Iłową. Owa sadyba była miejscem spotkania orszaku cesarza niemieckiego Ottona III, zdążającego do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie, z pocztem Bolesława Chrobrego, który wyszedł mu naprzeciw. Według słów średniowiecznego skryby „jak wspaniale książę przyjął cesarza, jest nie do uwierzenia i nie do opisania”. W Iławie stoi pomnik, który przypomina to wydarzenie.

Dzieje wymienionej w tytule niewielkiej Bukowiny Bobrzańskiej sięgają średniowiecza. Przed rokiem 1945 nosiła ona nazwę Buchwald. Na wieś składają się dwie części: górna i dolna, uwidaczniane na mapach z różnych okresów.

Miejscowość w trakcie kolejnych dekad rozwijała się, powstawały nowe gospodarstwa, z czasem uruchomiono tu także cegielnię. W przynależącej do Bukowiny Bobrzańskiej osadzie Wilczyce funkcjonował folwark, tartak i duży młyn wodny, posiadający cztery koła napędzające mechanizmy.

Było tu blisko trzydzieści zagród, w których żyło ponad stu pięćdziesięciu mieszkańców, w ogromnej większości ewangelików.

W górnej wsi poczesne miejsce zajmował folwark z pałacem, pracowało siedem ław lniarskich, swoje usługi oferowali także inni rzemieślnicy oraz kupcy. Większość ludności stanowili ewangelicy, których było ponad dwustu pięćdziesięciu - ale dwadzieścia pięć osób pozostawało wiernych katolicyzmowi.

Stosunkowo wcześnie Bukowina Bobrzańska rozpoczęła wytwarzanie papieru. Z czasem czynną już w 1854 roku manufakturę, zlokalizowaną w części wsi zwanej Barge, rozbudowano. Ostatecznie w wyniku kolejnych prac powstała duża fabryka, dysponująca nowoczesnymi urządzeniami. O jej znaczeniu i jakości produktów świadczy choćby zachowany, ozdobny rachunek z roku 1925. Niestety – dzisiaj to już tylko przeszłość, bowiem na miejscu papierni rosną samosiejki, kryjące resztki ruin tego zakładu.

1 października 2019 roku minęły dokładnie sto siedemdziesiąt trzy lata istnienia tu linii kolejowej i dworca Bukowina Bobrzańska. Szlak z Głogowa do Żagania stanowi odcinek linii Łódź Kaliska – Forst. Po upadku znaczenia kolei żelaznych w Bukowinie Bobrzańskiej zlikwidowano niepotrzebną już miejscową nastawnię i wyburzono przybudówkę dyżurnego ruchu. Zniknął także solidny magazyn towarowy, stojący niegdyś naprzeciwko stacji.

8 lutego 1945 z przyczółka pod Ścinawą sowieckie zgrupowanie uderzeniowe I Frontu Ukraińskiego przeprowadziło miażdżące natarcie na okopane w pobliżu formacje niemieckie. Walki toczyła na tym obszarze 3 Armia Gwardii, ponadto 13 i 52 Armia Ogólnowojskowa, wzmocniona w trakcie bojów oddziałami czołgów z 25 Samodzielnego Korpusu Pancernego - oraz 3 i 4 Armii Pancernej Gwardii. Tą ostatnią przekształcono w jednostkę gwardyjską 17 marca 1945 roku. Przeważające siły Rosjan wszędzie krwawo łamały rozpaczliwy opór wojsk niemieckich.

Bitwa o zdobycie odciętego Żagania rozpoczęła się 11 lutego, a zacięte walki o miasto trwały od 13 do 16 lutego. Niemcy wcześniej wysadzili tu wszystkie mosty na Bobrze. Kontruderzenia podejmowały jednostki hitlerowskiej, osłabionej wyczerpującymi bojami 4 Armii Pancernej, wspieranej miedzy innymi siłami korpusu ,,Grossdeutschland".

Nieuchronnie zbliżał się jednak kres upiornej III Rzeszy. Wkrótce ziemie na wschód od Odry i Nysy Łużyckiej weszły w nowe granice Polski.


Zdzisław Abramowicz



o © 2007 - 2019 Otomedia sp. z o.o.
Redakcja  |   Reklama  |   Otomedia.pl
Dzisiaj
Czwartek 5 grudnia 2019
Imieniny
Kryspiny, Norberta, Sabiny

tel. 660 725 808
tel. 512 745 851
reklama@otomedia.pl